Availability: Σε Αποθεμα

Ιστορίαι

Πελοποννησιακός πόλεμος: Βιβλίο Ζ΄

SKU: 9789604630851

24,84

Συγγραφέας: Θουκυδίδης π.Χ. π.460-π.397

Εκδότης: Ζήτρος

Ημερ. Έκδοσης: 01/06/2010

Σειρές: Αρχαίοι Συγγραφείς

Υποσειρές: Θουκυδίδης

Περιγραφή

Το 6ο και το 7ο βιβλίο του Θουκυδίδη αποτελούν τα λεγόμενα Σικελικά και αναφέρονται στην εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (415-413 π.Χ.). Είναι τα πιο καλοδουλεμένα τμήματα των Ιστοριών του Θουκυδίδη· συγκεκριμένα, η περιγραφή της αναχώρησης του στόλου από τον Πειραιά (Ζ. 30-32), της ναυμαχίας στο μεγάλο λιμάνι των Συρακουσών (Η. 70-72) και κυρίως της σφαγής των Αθηναίων στον Ασσίναρο ποταμό (Η. 84) θεωρούνται μέχρι και σήμερα μερικά από τα καλύτερα κομμάτια της παγκόσμιας λογοτεχνίας, πράγμα που δείχνει ότι ο ιστορικός δεν περιγράφει απλώς με τρόπο ωμό και ρεαλιστικό τα γεγονότα αλλά είναι και ένας μεγάλος δεξιοτέχνης του λόγου. Έτσι, ο Τh. Macauley, ιστορικός και πολιτικός δεν διστάζει να πει: είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της ανθρώπινης τέχνης, ενώ ο ιστορικός και φιλόσοφος J. Mill αναγνωρίζει ότι η περιγραφή της συμφοράς των Αθηναίων στον Ασσίναρο είναι το πιο δυνατό και συγκινητικό κομμάτι της λογτεχνίας. […]

(από την εισαγωγή του βιβλίου)

Μεταφραστής: Μαλαθούνη Ε. Ζωή, Γιαγκόπουλος Ι. Αθανάσιος
Επιμέλεια: Γιαγκόπουλος Ι. Αθανάσιος, Μαλαθούνη Ε. Ζωή
Ευθύνη Σειράς: Λυπουρλής Δ. Δημήτριος, Μαυρόπουλος Γ. Θεόδωρος, Ζήτρος Κωνσταντίνος
Σειρές: Αρχαίοι Συγγραφείς
Υποσειρές: Θουκυδίδης
ISBN: 978-960-463-085-1

Πρώτη Έκδοση : 01/06/2010

Αριθμός Σελίδων : 510

Διαστάσεις : 18 x 13 cm

Εξώφυλλο: Σκληρό εξώφυλλο

Γλώσσα Πρωτοτύπου : Αρχαία Ελληνικά

Τόπος Έκδοσης : Θεσσαλονίκη

Θουκυδίδης π.Χ. π.460-π.397

Ο Θουκυδίδης γεννήθηκε μεταξύ 460 και 454 π.Χ., στον αττικό δήμο Αλιμούντα (σημερινό Άλιμο). Η γενιά του ήταν αριστοκρατική και λέγεται ότι είχε καταβολές από τη μεριά του πατέρα του στο βασιλικό γένος της Θράκης. Γόνος μιας Αθήνας που βρισκόταν τότε στη μεγάλη ακμή της, είχε την ευκαιρία να σχετισθεί με σημαντικούς ανθρώπους της εποχής του -τον Περικλή, τον Ευριπίδη, τον Γοργία, τον Φειδία, τον Ιπποκράτη... Υπήρξε μαθητής του Αναξαγόρα -λέει η σχετική παράδοση- και του ρήτορος Αντιφώντος. Εξελέγη στρατηγός το 424. Κατηγορήθηκε για την απώλεια της Αμφίπολης και (αυτο)εξορίστηκε στα κτήματά του της Σκαπτής Ύλης της Θράκης, όπου αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη συγγραφή της ιστορίας του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.). Για τη συγκέντρωση στοιχείων επισκέφθηκε τόπους μαχών και πόλεις στην Ελλάδα, στη Μακεδονία, ίσως και στη Σικελία. Στην Αθήνα επέστρεψε μετά το τέλος του πολέμου (404), δεν παρέμεινε όμως για πολύ. Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την Ιστορία του, που σταματά στο 411, στο 20ό δηλαδή έτος του πολέμου. Για τον ξαφνικό θάνατό του υπάρχει κάποια ασάφεια -το πιθανότερο είναι ότι πέθανε από ασθένεια. Από την ιδιωτική του ζωή ξέρουμε πως είχε ένα γυιό, τον Τιμόθεο, και μια κόρη, στην οποία ορισμένοι αποδίδουν τη συγγραφή του βιβλίου Η΄ της Ιστορίας του.